تبليغاتX
بر مودا


بر مودا

تقدیم با عشق به اونی که همه ما رو اندازه خدا دوست داره

این اولین و آخرین پست پرنس ایندیا در سال ۱۳۸۸ خورشیدیه(پرنسس رو نمیدونم)

پس یه تبریک با طعم متولدای پاییز

این سال که شروع کولاکی داشت اونم بعد از ۳ سال....

به قول شاعر سالی که نکوست از بهارش پیداست

اما اینو بدونین یه دنیا آرزوهای خوب برای تک تک تون آرزومندم و امیدوارم هر جا هستین

با سربلندی و سلامت زیر سایه حق تعالی زندگی کنین

یادمه یه روز به یه دوست گفتم اگه بره دیگه نمینویسم نمیدونم چقدر اون موقع حرفم رو جدی

گرفت اما من آدمی نیستم که زیر حرفش بزنه.

انگیزه ای برای ادامه دادن نیست. از هیچ طرف نه دوست و نه آشنا.

اما اینو بدونین شادی ها همیشه پابرجا باقی نمیمونه و غمها هم همیشگی نیستن پس باید آدم از

 لحظه به لحظه عمرش نهایت استفاده رو ببره. نباید کاری کنه کسی ناراحت بشه. بیخیال

من باید امسال به هدف های والایی برسم پس برام دعا کنین. سالیه پر از تلاش و زحمت (لااقل

برای من)

این وبلاگ رو خیلی دوست داشتم مخصوصا شروع دوباره ای که برای من توش اتفاق افتاد.

اما چند نفر آنچنان ضربه ای بهم زدن که نمونه اش رو هیچ جای دنیا نمیشه دید.

جفت ۶ آوردیم تو رفیق اونم خرابمون کرد

با وعده های الکیش خونه خرابمون کرد

این برای شما هم صدق می کنه فامیل دیروز و آشنای امروز

راستش ادامه دادن با این وضعیت اصلا برام ممکن نیست.پس خداحافظ تا همیشه

نوشته شده در جمعه چهاردهم فروردین 1388ساعت 18:30 توسط پرنسس پرشیا و پرنس ایندیا| |

حرفهایی هست برای گفتن

که اگر گوشی نبود نمی گوییم

و حرفهایی هست برای نگفتن

حرفهایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرو نمی آورند و

 سرمایه ماورایی هرکس حرفهایی است که برای نگفتن

 دارد.

حرفهایی که پاره های بودن آدمی اند و بیان نمی شوند

مگر آنکه مخاطب خویش را بیابند.

نوشته شده در چهارشنبه سی ام بهمن 1387ساعت 17:4 توسط پرنسس پرشیا و پرنس ایندیا| |


Design By : E068

poorya